Hafta içi her gün aşındırıyoruz yollarını, nasıl gelmiştik buralara, pek çoğumuz şimdi bunu umursamıyor. Galiba 1 milyon 400 bin falan kişi katılmıştı sınava, zaten bir milyonu dışarıda kaldı. Geri kalan 400 bin kişinin de pek çoğu ya istediği bölümü kazanamadı, ya da kazandıktan sonra aslında kazandığı bölümü istemediğini anladı. Ben şanslıydım belki, istediğim bir bölümü kazandım. Ama aslında insan bir yandan bakınca şanslı hissederken bir diğer yandan da şanssızlığını kavrıyor.
Neyse, size iyisiyle kötüsüyle üniversitede bir günü anlatayım. Ama önce kahramanlarımızı tanıyalım. 
Bizler Karadeniz Teknik Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Uluslararası İlişkiler öğrencileriyiz.
Kazım Aka, Her ne kadar derslerle arası çok çok iyi olmasa da azimli ve iyi bir insandır Kazım.
Şenol Yagınlı, Şenol idealist ama kararlı ve kafaya taktığını yapan birisidir, sadece dersler konusunda durum değişiyor. Boş zamanlarında ders çalışmaktan ziyade bilgisayarda oyun oynuyor, sonra da ertesi gün uyuya kalıp dersi ve hatta sınavı kaçırıyor.
Ve tabiki ben, benim derslerle aram fena değil, özelliklerim zaten günlükteki hakkımda bölümünde var.
Evet gelelim üniversitedeki bir günümüze , her gün öğrenciler büyük bir okuma azmi ve kararlılığı ile otobüs ya da dolmuşları doldururlar.
İşte Sercan otobüs durağında beklerken. Sercan Yıldırım, kardeş bölüm olan Kamu Yönetimi öğrencisi.
Otobüs ve dolmuşları dolduran öğrenciler üniversiteye adeta bir sel gibi akarlar.
İşte inanmıyorsanız bu alttaki fakülte yollarına bakın. 
KTÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
Her gün bu yollardan biri ile, artık hangisinden gideceğiniz size kalmış, fakülteye gideriz. Bir müddet fakülte kantininde takılır, sonra derse çıkarız. Tabi derse geç kalmamışsak.
İşte fakültemiz koridorlarından bir gönünüm.
Aşağıda da görüldüğü üzere derse ilgi muazzam düzeyde.
Hem bizim için hem de hocalarımız için yorucu olan dersten çıktıktan sonra soluğu tekrar kantinde alırız. Amaç biraz dinlenmek ve kendi aramızda sohbet etmektir. Ama bir sorun vardır. Bizler siyasal öğrencileriyiz ve Türküz, unutmayalım ki her Türk evladı siyaset konusunda bazı görüşlere sahiptir. Eh dolayısı ile bizim sohbetlerimiz de eğer es kaza siyaset ile ilgili ise yoğun bir tartışma ortamı oluşur, herkes fikrini söyler, ama sonuç yoktur.
Daha sonraki hedefimiz şehir merkezidir, bunun için hemen otobüs durağına gidip, kısa (!) bir süre otobüs bekleriz.
Şehir merkezi olan Atatürk Alanına, Trabzon’da genelde Meydan denir, varınca hemen sınıf arkadaşımız Burak’a uğrarız, çok sık uğrarız (?)
Burak Ak, ortada yakışıklı olan genç, daha şimdiden geçim derdi nedir anlayan arkadaş. Ah ah o zalim dersler ve zalimler zalimi kredi kartı.
Trabzon’a gelenler bilir, İstanbul’da Beoğlu caddesi ne ise Trabzon’da da Uzun Sokak odur.
Eh artık gün sona ermektedir tabi, bizler de mutlu mesut bir şekilde evlerimize, ya da yurtlarımıza döneriz.
Trabzon - Atatürk Alanı
Bazen bana öyle geliyor ki, ülkemizde üniversite anlayışı bir tiyatro oyunundan farksız, sınavdan mezuniyete değin herkes bir oyun içinde rol yapıyor gibi.
Not: Tabi ki derslerin hepsi boş geçmiyor. Pek çok gerçekten azimli öğrenci derslere gidiyor, çalışıyor ve mezun oluyor. Umarım mezun olduktan sonra da istedikleri gibi bir hayat sürüyorlardır.
